تائو ته چینگ

بخش 67

 برگردان: ع.پاشایی

 

 

پارسی

جهان گوید من ورای تعیّنم1
و مرا به چیزی مانند نمی توان کرد.
چون ورای تعیّنم مرا به چیزی مانند نمی توان کرد.
به چیزی ماننده اگر می بودم
دیگر ورای تعیّن نمی بودم.

سه بنیادند که من ارج می نهم و نگاه می دارم:
یک مهر (تسه) است و
دو دیگر ترک (چیان) و
سدیگر: هرگز آرزوی سر بودنِ2 در جهان در دل نداشتن.3
آن کو مهر می ورزد پُر دل تواند بود.
آن کو ترک می گوید خود را گسترده تواند کرد.
آن کو هرگز آرزو نکند که در جهان سر باشد به کمال قابلییتش تواند رسید.

توجه:

1- در نسخه وانگ بی، واژه «دائو» آمده است. اما شماری از نسخه های بعدی، مثل نسخه های جینگ- لونگ، دون-هونگ، جینگ-فو و دیگران، همه بدون واژه «دائو» است. در این برگردان از این نسخه ها پیروی شده است (جانگ، ص 165). لگ می نویسد: عبارت «دائو من» فقط در نسخه وانگ بی آمده است و اکنون عموماً همه آن را پذیرفته اند (ص 111).
2- «اول بودن» آمده است به معنی پیشگام و سر بودن، پیشی جستن بر همه.
3- این سه چیز، همان سه گنج دائو یا سان بائو (San Bao) هستند.

 

انگلیسی

The reason everybody calls my Tao great
Is because there is nothing quite like it.
It is exactly because it is great
That there is nothing quite like it.
If there were something that were consistently like it
How could it be small?

I have three treasures, which I hold and protect.
The first is compassion,
The second is frugality,
The third is not daring to put myself ahead of the world.
Compassionate, and therefore courageous
Frugal, and therefore generous
Not daring to put myself ahead of the world,
And therefore can develop my abilities

 

چاپ