تائو ته چینگ

بخش 53

 برگردان: ع.پاشایی

 

 

پارسی

خود اگر اندکی آگاهی می داشتم،
و به راه بزرگ می رفتم
می بایست بیم آنم باشد که به بیراه افتم.
راه بزرگ، جاده ای هموار است
اما آدمیان، رفتن به راه های پیچاپیچ را خوش تر دارند.

پس، کوشک ها به غایت شکوهمند است،
اما کشتزاران خلایق، به غایت ویران
و در انبارها غلّه ای نیندوخته.
امیران جامه های گرانبها به تن کرده
تیغ های نیکو بر میان آویخته
از خوراک و آشامه خود را انباشته اند،
خواسته بیشمار دارند و چیزهای گرانبها.
این بزرگ ترین راهزنی است،

و هم به راستی خلاف راه بزرگ است.

 

انگلیسی

If I have a little knowledge
Walking on the great Tao
I fear only to deviate from it
The great Tao is broad and plain
But people like the side paths

The courts are corrupt
The fields are barren
The warehouses are empty

Officials wear fineries
Carry sharp swords
Fill up on drinks and food
Acquire excessive wealth

This is called robbery
It is not the Tao

 

چاپ