تائو ته چینگ

بخش 49

 برگردان: ع.پاشایی

 

 

پارسی

فرزانه از دل خویش فارغ است
اما دل های خلایق را دل می داند.

خوب را خوب می داند
و نا خوب را نیز خوب می شمرد.
بدین سان یافت نادوئی بینی او کامل است.

در جهان، فرزانه از سر انصاف
دوئی نمی بیند میان دل های خلایق.
از آن جا که مردم به دو حس بینایی و شنوایی تکیه می کنند فرزانه با آنان به کردار کودکان پاکنهاد رفتار می کند.

 

انگلیسی

The sages have no constant mind
They take the mind of the people as their mind
Those who are good, I am good to them
Those who are not good, I am also good to them
Thus the virtue of goodness
Those who believe, I believe them
Those who do not believe, I also believe them
Thus the virtue of belief
The sages live in the world
They cautiously merge their mind for the world
The people all pay attention with their ears and eyes
The sages care for them as children

 

چاپ