تائو ته چینگ

بخش 42

 برگردان: ع.پاشایی

 

 

پارسی

از دائو یک آفریده می شود؛
از یک، دو؛
از دو، سه؛
از سه، ده هزارگان.

آن ها همه از یکی شدن اثبات و نفی که همه را در برگرفته به سازگاری می رسند.

هیچ کس خوش ندارد تنها(گو)، بی ارج(گوا)، و بی قدر (بو گو) باشد، با اینهمه، امیران این نام ها را بر خود می نهند.

پس، برخی چون از ارزش خود بکاهند بدان بیفزایند.
برخی چون به ارزش خود بیفزایند از آن بکاهند.
این را پیشینیان دیگر تعلیم داده اند؛

من نیز این را می آموزانم.
«ستمکار، زندگی را در ستم به فرجام خواهد برد.»
این پندی است بنیادین.

 

انگلیسی

The Tao produces one
The one produces two
The two produce three
The three produce myriad things
The myriad things, backed by yin and embracing yang
Achieve harmony by integrating their qi

What people dislike are abandonment, loneliness and being unworthy
And yet kings and lords name themselves with such terms
Therefore

That which people hate to think of themselves as "orphan," "lowly," and "unworthy"
Yet the kings call themselves by these names

Some lose and yet gain,
Others gain and yet lose.
That which is taught by the people
I also teach:
"The forceful do not choose their place of death."
I regard this as the father of all teachings.

 

چاپ