تائو ته چینگ

بخش 34

 برگردان: ع.پاشایی

 

 

پارسی

دائوِ پر جلال، سرشار دارنده همه،
بدین سو یا بدان سو نفوذ تواند کرد.
جمله آفریدگان با او بمانند و ببالند؛ دست رد به سینه کسی نمی زند.
چون کارش کرده شود، مزد نمی طلبد.
پرورده اویند همه، لیکن او را بر آنان حکمی نیست.

آن گاه که بی قصد است، او را خردتر توان خواند.
آن گاه که همگان بدو بازگردند، او تصاحب نکند آنان را،
پس، او را بزرگتر توان خواند.

از آن رو که فرزانه بزرگی نمی طلبد
پس، یافت او بزرگ است.

 

انگلیسی

The great Tao is like a flood
It can flow to the left or to the right
The myriad things depend on it for life, but it never stops
It achieves its work, but does not take credit
It clothes and feeds myriad things, but does not rule over them
Ever desiring nothing
It can be named insignificant
Myriad things return to it but it does not rule over them
It can be named great
Even in the end, it does not regard itself as great
That is how it can achieve its greatness

 

چاپ