تائو ته چینگ

بخش 23

 برگردان: ع.پاشایی

 

 

پارسی

کم باشد که طبیعت خود را در سخن باز نماید.

توفان چو برآید تمام بامداد نمی پاید.
تندباد نیز تمام روز نمی پاید.
این ها کردارهای آسمان و زمین است.
پس، آسمان و زمین چون نتوانند دیری کردارهای خویش را نگاه دارند، آدمی چگونه می تواند؟

پس، آموزنده دائو با دائو همسان شود.
چون بیابد آن را، با یافتنش همسان شود.
آدمی چون با یافتنش همسان شود، یافتن نیز با او همسان شود به رضا.
آدمی چون با گم کردن همسان شود، گم کردن نیز با او همسان شود به رضا.
اگر او این همسانی را چندان که در خور آن است باور نکند، همسانی پدید نخواهد آمد.

 

انگلیسی

Sparse speech is natural
Thus strong wind does not last all morning
Sudden rain does not last all day
What makes this so? Heaven and earth
Even heaven and earth cannot make it last
How can humans?
Thus those who follow the Tao, are with the Tao
Those who follow virtue, are with virtue
Those who follow loss, are with loss
Those who are with the Tao, the Tao is also pleased to have them
Those who are with virtue, virtue is also pleased to have them
Those who are with loss, loss is also please to have them
Those who do not trust sufficiently, others have no trust in them

 

چاپ